Een paar maand geleden hadden we het al over een nieuw virus dat onze school en haar populatie bedreigde: het ‘viezewoordenvirus'. Om daar iets aan te doen, hadden we besloten om in de klassen te werken rond schelden en pesten. ‘Scheldwoorden gebruiken doet pijn, zeg iets liefs, dat is pas fijn' werd dan ook niet alleen het werkpunt voor de maand november, maar ook voor december.

In alle klassen werd gewerkt aan de bestrijding van dit kwalijke virus. Het onderwerp kwam aan bod in tal van vakken zoals sociale vaardigheden, muzische vorming, taal, zedenleer en godsdienst. Vanmorgen volgde dan de grote apotheose. Die vond plaats in de zaal van de kleuterschool.

Eerst zongen we met zijn allen - en vol overtuiging - het ‘pestlied' (‘Een jongen van mijn klas') dat in de lagere school werd ingeoefend. Daarna mochten telkens twee kinderen uit elke klas de antipest- en scheldaffiche affiche komen voorstellen die ze hadden gemaakt.

Hét hoogtepunt moest dan nog volgen. Per klas hadden de leerlingen ook nog eens de lelijkste scheldwoorden verzameld die ze ooit te horen hadden gekregen. Die hadden ze op een groot blad gezet. Al die bladen verdwenen één voor één in de papierversnipperaar. Het waren er zoveel dat de arme machine zich op het einde bijna verslikte!

Om er zeker van te zijn dat iedereen de boodschap goed had begrepen, zongen we nog één keer het pestlied, maar deze keer speciaal voor de meisjes (‘Een meisje uit mijn klas'). Tot slot werd er van elke klas nog een foto gemaakt, waarbij alle leerlingen trots de armbandjes met hun antischeldleuze toonden aan de fotograaf.

Wie wil weten hoe deze antipestvoormiddag eruit zag, kan ook even een kijkje gaan nemen bij ‘Foto's'!
Uw reporter : m Marc